چه خوب شد

برق رفته بود.

چوبی از درختی شکستم.

به شیوه روشندلان.

اما ناشیانه.

کند حرکت می کردم.

تا مقصد غرق در افکار.

گاه به دنیای روشندلان.

گاه به ناتوانی در عین سلامت.

گاه به ارزش نور و اهمیت تاریکی.

گاه به اجبار حرکت حتی در تاریکی.

و گاه به ...

و چه خوب شد که برق رفت.

و افکارم لحظه ای روشن شد.

 

 

 

خاطرات و دلنوشته های یک ......